همه ما نگران لحظه مرگ هستیم؛ لحظه ای که زندگی به پایان می رسد و دیگر فرصتی برای ادامه دادن نیست. کمتر انسانی وجود دارد که این لحظه را دوست داشته باشد. اما اگر بفهمیم ممکن است بخشی از ما خیلی زودتر از آن مرده باشد چه؟ اگر مرگ فقط پایان نفس کشیدن نباشد و انسان بتواند در حالی که هنوز زنده است، بخش هایی از زنده بودن خودش را از دست بدهد؟
شاید نخستین مرگ ما، مرگ آگاهی است. زمانی که دیگر نمی بینیم (یا صرف نمیکند ببینیم). نه اینکه چشمهایمان توان دیدن نداشته باشند، بلکه دیگر خودمان، انتخاب هایمان و جهان اطرافمان را نمی بینیم. آن قدر درگیر روزمرگی می شویم که دیگر نمی پرسیم چرا این کار را می کنیم، چرا این مسیر را می رویم و آیا می توان جور دیگری زندگی کرد. ممکن است سال ها زندگی کنیم، اما بدون اینکه واقعاً در زندگی خودمان حضور داشته باشیم.
یکی دیگر از پله های مرگ، مرگ یادگیری است. زمانی که آموزش در زندگی ما تمام می شود. مدرسه و دانشگاه را پشت سر می گذاریم، تجربه به دست می آوریم و کم کم تصور می کنیم دیگر چیز زیادی برای یاد گرفتن وجود ندارد. اما جهان متوقف نمی شود. فناوری، دانش، انسان ها و شیوه های زندگی دائماً تغییر می کنند. کسی که یادگیری را متوقف می کند، شاید همچنان به زندگی ادامه دهد، اما آرام آرام از جهانی که در حال تغییر است عقب می ماند.
سومین و تلخ ترین مرگ ما، مرگ آزادی است. زمانی که انتخاب های ما دیگر واقعاً انتخاب های خودمان نیستند. ترس از قضاوت، عادت های قدیمی، فشار جامعه، نیاز به تأیید دیگران و حتی تصویری که دیگران از ما ساخته اند، می توانند بدون آنکه متوجه شویم، زندگی ما را هدایت کنند. ممکن است ظاهراً آزاد باشیم، اما درون خودمان زندانی باورها و ترس هایی باشیم که هیچ وقت آنها را انتخاب نکرده ایم.
و شاید بعد از همه اینها، مرگ شادی رخ دهد! مرگ شادی، زمانی است که زندگی را به آینده موکول می کنیم. وقتی می گوییم اگر موفق شوم، اگر پول بیشتری داشته باشم، اگر به هدفم برسم، آن وقت زندگی خواهم کرد. اما در این مسابقه برای رسیدن، ممکن است خود زندگی را از دست بدهیم. شاید شادی چیزی نباشد که در انتهای مسیر منتظر ما باشد. شاید بخشی از خود مسیر زندگی باشد که اگر آن را نبینیم، دیگر فرصتی برای بازگشتش نداشته باشیم.
در این اپیزود از پادکست مدیروز ، پرسش مهم چه زمانی خواهیم مرد را بررسی میکنیم. شاید سؤال واقعی این نباشد که چه زمانی قلبمان از تپیدن می ایستد. بلکه این باشد که چه زمانی آگاهی، رادی، یادگیری، آزادی و شادی، زندگی ما را ترک میکنند. شاید مدیریت عمر فقط تلاش برای بیشتر زندگی کردن نباشد. شاید هنر اصلی ما، این باشد که تا آخرین لحظه، زنده بمانیم. همراه مدیروز باشیم و با هم ببینیم آیا هنوز زنده ایم؟
با هم این اپیزود جذاب را نوش گوش کنیم…
راوی:
کارگردان:
سجاد نادر
سردیبر:
محمد میری
طراح و ادیتور:
زهرا قضواتی
موسیقی و ادیت:
آرش رستگار
مدیریت وبسایت:
مریم شفیعی
پشتیبانی فنی:
پریا لطفی
0