ما معمولاً تصور می کنیم زندگی مان را خودمان انتخاب کرده ایم. اما اگر کمی دقیق تر نگاه کنیم، می بینیم بخش بزرگی از تصمیم های ما ممکن است تحت تأثیر خانواده، جامعه، شغل، پول، ترس، عادت ها و حتی شبکه های اجتماعی شکل گرفته باشد. گاهی خودمان انتخاب می کنیم، اما انتخاب کننده واقعی ما نیستیم. شاید سؤال مهم این نباشد که «چه می خواهم؟» بلکه این باشد که «چه کسی تعیین کرده من چه بخواهم؟»
همه ما برای هر چیزی در سازمانها مدیر، برنامه، بودجه و استراتژی داریم. اما برای مهم ترین سازمان زندگی مان، یعنی خودمان، معمولاً هیچ سیستم مدیریتی نداریم. زمانمان را دیگران تعیین می کنند، توجه مان را الگوریتم ها می برند، پولمان را بدون برنامه خرج می کنیم و گاهی سال ها در مسیری حرکت می کنیم که هیچ وقت آگاهانه انتخابش نکرده ایم. شاید مدیریت، پیش از اینکه مهارتی برای اداره سازمان ها باشد، مهارتی برای اداره زندگی خودمان است.
دو نوع زندگی وجود دارد: زندگی واکنشی و زندگی انتخابی. در زندگی واکنشی، اتفاق ها برای ما تصمیم می گیرند؛ پیام می آید، جواب می دهیم؛ کسی چیزی می خواهد، برنامه مان را تغییر می دهیم؛ دیگران قضاوت می کنند و ما رفتارمان را عوض می کنیم. اما در زندگی انتخابی، پیش از اینکه دنیا برای ما تصمیم بگیرد، خودمان درباره زمان، توجه، انرژی، پول و مسیرمان تصمیم می گیریم.
برای فهمیدن اینکه چه کسی واقعاً زندگی ما را مدیریت می کند، می توانیم یک «ممیزی زندگی» انجام دهیم. زمان، پول، شغل، روابط، سلامت، یادگیری و توجه خود را بررسی کنیم و از خودمان بپرسیم: وضعیت فعلی من چیست؟ چه کسی این بخش را مدیریت می کند؟ و اگر خودم مدیر آن بودم، چه چیزی را تغییر می دادم؟ شاید یک تغییر کوچک و آگاهانه، شروع بازپس گیری زندگی باشد.
گاهی برای تغییر زندگی لازم نیست شغل، شهر یا همه چیز را عوض کنیم؛ شاید لازم باشد مدیریت زندگی مان را عوض کنیم. همان ۲۴ ساعت را می توان جور دیگری خرج کرد، همان شغل را می توان با مرزهای بهتر ادامه داد و همان زندگی را می توان این بار با خودمان پشت فرمان پیش برد. یکی از تلخ ترین شکست های انسان این است که در زندگی ای موفق شود که اصلاً متعلق به خودش نبوده است.
پس پرسش اصلی اینجاست که اگر من مدیر زندگی خودم نباشم، چه کسی آن را مدیریت میکند؟ این اپیزود از «مدیروز»، را با همین سؤال آغاز کردیم زیرا مدیریت، صرفاً در کشور و شرکت و سازمان نیست. مدیریت یعنی یاد بگیریم منابع محدود خودمان (یعنی همان زمان، توجه، انرژی، پول و توانایی)، را آگاهانه برای چیزی که واقعاً ارزشمند است به کار بگیریم. شاید وقت آن رسیده باشد مدیریت زندگی مان را دوباره به دست بگیریم.
با هم این اپیزود جذاب را نوش گوش کنیم…
راوی:
کارگردان:
سجاد نادر
سردیبر:
محمد میری
طراح و ادیتور:
زهرا قضواتی
موسیقی و ادیت:
آرش رستگار
مدیریت وبسایت:
مریم شفیعی
پشتیبانی فنی:
پریا لطفی
0